De geschiedenis van Mean Machine
| 1986 1987 1988 1989 1990 1991 1992 1993 1994 1996 1997 1999 2001 2003 | ||
 |
1986
De gitaristen Andor Heij en Bert Dijkhuizen zitten zich als vanouds te bezatten in hard rock café Tarantula in de Oosterstraat in Groningen. Beide heren zweren dronken dat ze om klokslag 12 uur in Tarantula ooit het nummer "For whom the bell tolls " van Metallica zullen spelen terwijl de Martinitoren ongewild het intro slaat. Tarantula gaat ondanks de financiële inbreng van Andor en Bert failliet, maar de band wordt een feit wanneer drumbeest Dikkie Bakker begin 1987 ingaat op het voorstel om een pretentieloze heavy-metal formatie op te richten. Andor komt met de naam MEAN MACHINE op de proppen naar een nummer van Motorhead. Het trio zoekt een bassist en een zanger , maar wanneer die niet gevonden wordt schaft Bert een octaver aan die een bas geluid op gitaar produceert en neemt de vocalen voor zijn rekening. MEAN MACHINE speelt veel covers ,vooral van Motorhead en de band krijgt na het eerste optreden voor 300 mensen in Simplon in Groningen door het Nieuwsblad van het Noorden in een juichende recensie het predikaat "Groninger Motorhead" opgeplakt. Het eerste optreden in september 1987 rammelt aan alle kanten, maar door de covers, de zelfspot, de muur van geluid en het pretentieloze karakter verandert Simplon in een hossende headbangende massa, in een waar rookgordijn gehuld. |
|
1987 Vlak erna neemt MEAN MACHINE de demo "We make you ready for hell" op met vijf rauwe coverversies van onder meer Motorhead en Venom doorspekt met grappige sketches. Vortex zanger Jurjen Tichelaar is zo onder de indruk van de tape dat hij met het doorgaans bezopen trio begin 1988 acht oude Vortex nummers opneemt die genadeloos door de MEAN MACHINE zaag gehaald worden.
|
 |
|
 |
1988 Jurjen wordt vanaf dat moment een vast onderdeel van de show als gastzanger. MEAN MACHINE zet zich ook behoorlijk af tegen de muzikantenscene in Groningen die in die tijd een sfeer heeft van "kijk mij eens goed zijn". Tijdens een voorronde van een Groninger popprijs in Hoogezand staat de band bewust volledig zat op het podium. Andor beseft tijdens het laatste nummer pas hoe vals het allemaal klinkt en Dikkie dondert tijdens een stoere pose op de dubbele bassdrums totall loss voorover het podium op.
|
|
1989 Speciaal voor de kerstdagen organiseert MEAN MACHINE een heavy-metal christmas show, waar mensen nu nog over praten. Een communistische Jezus met kruis sjouwt het podium op , sadistische vrouwelijke kerstengeltjes tuigen de band met zwepen af en "verontwaardigde christenen" beklagen zich over de act. Deze "christen", Rudi Kikkert, wordt zowat afgetuigd door het publiek, maar wordt bijtijds het podium opgetrokken om een nummer van de christelijke hard rock band Stryper te zingen tot grote verbazing van het publiek , dat daarna elke spontane MEAN MACHINE inval tijdens concerten als ingestudeerd afdoet. In het Noord Hollandse Ursem stond het publiek niet op de fratsen van de band tussen de nummers door te wachten, maar was wel enthousiast wat Bert hooglijk verbaasde: "Shit ,we hebben het hier alleen op onze muziek gedaan". MEAN MACHINE manager Josje zorgt voor flink wat succesvolle optredens in noord en oost Nederland. Desondanks wordt de sfeer er binnen de band niet beter op. MEAN MACHINE besluit er mee te kappen. Het laatste optreden in mei 1989 is gedenkwaardig. In het Viadukt staan Andor en Bert volslagen lam en Dikkie volledig nuchter op het podium: het resultaat is een volledige chaos en het bewijs staat op een zorgvuldig geheimgehouden tape. |
 |
|
 |
Fans van MEAN MACHINE protesteren tegen
het opheffen van de band en Andor en Bert besluiten met de Deense drummer
Peter Ulrich Petersen, ofwel Peter Bakker, door te gaan. Peter, een
neefje van een gitarist van Mercyful Fate, komt op advies van de fans.
Het is het begin van enkele zwarte pagina’s uit de MEAN MACHINE
geschiedenis: Een mislukte poging om ook met eigen nummers aan te slaan
bij het publiek. Daarnaast verwisselt de band vaker van ritmesectie
dan van onderbroeken. Ex Vortex bassist Peter Hes doet een optreden
als achtergrondzanger omdat hij daags voor een optreden een stanleymes
door z’n hand haalt, Freek Bleeker keert snel terug naar de blues
en Nannie Messchendorp speelt haar pols naar de kloten. In januari 1990
stapt ook Peter Bakker op.
|
|
|
In het Viadukt waar MEAN MACHINE al die tijd repeteert, was inmiddels een drumhok gebouwd. Naast de repetitieruimte van MEAN MACHINE deed drummer Pieter Visser verwoede pogingen een strakke vier kwarts maat neer te zetten. Omdat Andor onder de indruk was van zijn spel op de flipperkast werd Pieter gevraagd om als een soort ritme box te fungeren, terwijl Andor en Bert bleven zoeken naar een nieuwe ritmesectie. Pieter beet zich echter als een pittbull vast in de band en wist door een tomeloze inzet en een snelle ontwikkeling niet van wijken. Elke sollicitant op drums werd door hem uit de repetitieruimte gespeeld. Andor en Bert waren onder de indruk van de ontwikkeling en met oude bekende Jurjen Tichelaar, die inmiddels bas speelde, was de tweede stabiele formatie een feit.
|
 |
|
 |
Het eerste concert liep vreselijk uit de hand, dit keer niet door het drankgebruik van de band, maar door twee idioten die bij elke horecagelegenheid op de zwarte lijst stonden. Het duo begon te ouwehoeren, maar dit keer liepen ze tegen de verkeerde mensen aan, zodat MEAN MACHINE ook in de rubriek politieberichten de noordelijke media haalde. MEAN MACHINE speelde een combinatie van covers en eigen nummers en dat kreeg in 1991 gestalte op de demo "Martinitoren on the rocks", die Andor het liefst direct door de plee spoelt, omdat de tape veel te slap was. MEAN MACHINE lag bij diverse zalen in de stevige rock la!!! Een schande!!!
|
|
|
Een jaar later komt "The Red Star" uit die weer een stuk harder klinkt. Het is de eerste MEAN MACHINE demo met uitsluitend eigen nummers. Toch blijkt het moeilijk om het cover verleden af te schudden. Het publiek is doorgaans meer geďnteresseerd in de Motorhead covers en de oude nummers van Vortex, die Jurjen in zijn koffer had meegenomen. MEAN MACHINE speelt inmiddels door het hele land. MEAN MACHINE wordt in deze periode gediskwalificeerd tijdens alweer een Groninger popprijs wegens omkoping van de jury. Andor beweerde dat de voorronde gehaald was door een snip te gebruiken als demo hoesje. Daarnaast werd de jury gul twee kratten bier aangeboden om de finale te bereiken. Helaas zonder succes, want de heren waren te "doorgewinterd" om de finale te halen.
|
 |
|
 |
1993 Vlak na het vijf jarig bestaans feestje na bijna zes jaar in 1993 kondigen Bert en Jurjen hun vertrek aan. De twee startten samen een blues rock formatie. Niemand gaf meer een cent voor de toekomst van MEAN MACHINE, behalve Andor en Pieter zelf . En zij kregen gelijk. Tim Hakkeling had al jaren eerder in MEAN MACHINE willen spelen, maar door omstandigheden lukte dat nooit: Of hij had een band, of MEAN MACHINE had een bassist. Dit keer lukte het wel en het eerste dat Andor, Pieter en Tim deden was alles wat niet op echte heavy metal leek het repertoire uitflikkeren en nieuwe songs schrijven. De band was daarnaast een jaar op zoek naar een tweede gitarist en een zanger. Na de zoveelste auditie voor een zanger waarbij Andor steeds moest voorzingen vonden Pieter en Tim het wel welletjes. Zij vonden dat Andor maar zijn best moest doen om het repertoire fatsoenlijk uit zijn strot te krijgen. En met een tweede gitarist moest dat toch te doen zijn. Op het moment dat ook de speurtocht naar een tweede gitarist leek dood te lopen kwam in de nazomer van 1994 opeens gitarist Jan Smid binnen wandelen om naar de verrichtingen van zijn oude maatje Tim te kijken. Hij had de gitaar al aan de wilgen gehangen maar hij hoorde de muziek , zijn bloed begon sneller te stromen en hij bood na enige halve liters bier zijn diensten aan. Andor en Pieter waren voorzichtig , want er moest een demo opgenomen worden en er hadden wel meer rare snuiters gesolliciteerd die nauwelijks gitaar konden spelen. Maar de woorden van Jan; "Willen jullie nou een tweede gitarist, HOW WHAT!!!" waren overtuigend genoeg voor een auditie. Jan bleek een week later de vier nummers die hij op tape mee naar huis had genomen vrijwel perfect mee te spelen en dat mocht een wonder heten met al die ritme en tempowisselingen.
|
|
1994 Het kwartet was nog geen maand samen, maar nam toch de demo "Burning the Church" op. Het titelnummer werd voor de fans al meteen een klassieker en voor het eerst bleek MEAN MACHINE in staat eigen songs te schrijven die aansloegen bij het publiek. Ook de meeste recensies waren juichend over "Burning the Church". De pech slaat dan weer eens toe. Tim moet voor een zware operatie naar het ziekenhuis en is voor maanden uitgeschakeld. Pas een half jaar na het uitkomen van de demo kan de band op het podium hun kunsten vertonen. Het staat vanaf het eerste moment als een huis en het publiek is weer enthousiast als in de begindagen. Door de aanschaf van nieuwe scheureffectbakjes wordt het geluid steeds moorddadiger en komen de songs live nog beter tot hun recht als op de tape zelf.
|
 |
|
 |
||
 |
Andor loopt al jaren rond met het idee om een lang nummer te maken over een stukje van zijn familie geschiedenis rond 1415. Hij is er namelijk trots op dat die Friese krijgsheren twee keer de stad Groningen veroverd hebben. Met de nieuwe formatie krijgt het plan eindelijk gestalte. Het nummer met veel verschillende facetten uit de heavy metal wordt onderling door de lengte (11 minuten) de sage genoemd, maar krijgt uiteindelijk de naam "Hammers of Steel". Dit zal ook de naam worden van de zesde tape en tevens de eerste CD van MEAN MACHINE. Deze CD wordt op aandringen van de fans in een kleine oplage "one on one" gemaakt. Zowel het hoesje van de tape als de CD kosten Pieter zoveel tijd en ellende dat hij bij vrijwel elke repetitie als een gebroken man achter zijn drumstel kruipt.
|
|
| "Hammers of Steel" klinkt weer veel beter en harder dan de voorganger "Burning the Church". Dit doordat de band het repertoire beter voorbereid in speelt. de gitaareffecten harder zijn en omdat het spul nog eens digitaal opgekrikt wordt. MEAN MACHINE heeft net als vele andere bands last van de bezuinigingen op het cultureel werk en de wet geluidshinder. Optredens beperken zich meestal tot in noord Nederland in obscure cafés met vaak op geld beluste kroegbazen. Zo ging Andor na een druk bezocht gezellig optreden afrekenen met een café eigenaar . Andor vroeg: "wat vond je ervan". De man keek eerst geil naar zijn verdiende geld en zei: "Bel me over vijf maanden maar weer". Andor deed bij de bus zijn verhaal waarop door de band collectief geschreeuwd werd "Hier spelen we nooit weer!". |  |
|
|
|
Op 1 maart 1997 werdt in het Viadukt in Groningen het 10 jarig bestaan gevierd. De drie verschillende MEAN MACHINE formaties die ooit iets op een cassette gezet hebben geven acte de presence op het podium. Dikkie had al 8 jaar geen stok meer aangeraakt maar deinsde er niet voor terug "We make you ready" in te zetten. In al die jaren is er veel veranderd, maar een paar dingen zijn altijd gebleven: Drank, een loeiharde sound, een gemeend speelplezier en een absoluut gebrek aan ambitie! Alsof de duivel er mee speelt. Ook na dit jubileum werd de band gehalveerd. Jan en Tim stapten op en Pieter en Andor stonden er weer alleen voor. Er werd weer twee jaar lang moeizaam gerepeteerd waarbij af en toe een gitarist langskwam maar er zat geen geschikte bij. Ook was er een bassist die een half jaar meespeelde en eigenlijk al aangenomen was maar op het moment dat hij tijd had om wekelijks te repeteren liep hij knetterlijp door de stad en hebben we hem niet meer gezien
|
|
1999 Uiteindelijk liepen Andor en Pieter Willem tegen het lijf. Hij nam de bardiensten waar in het viaduct en bleek Mean Machine nog te kennen van een optreden in Balk (Friesland). Aangezien hij geen band had wou hij het wel proberen. Dit resulteerde in het besluit om als driemansformatie verder te gaan. Willem heeft 2 jaar meegespeeld en heeft maar liefst 1 heel optreden met de band gedaan. Twee weken voor het tweede optreden is de discussie over het al of niet op repertoire houden van het nummer Hammers of Steel dusdanig hoog opgelopen dat Willem per direct de band verliet en ook het optreden niet meer deed. Andor en Pieter wilden als Mean Machine hun belofte nakomen en hebben daarop Jean-Pierre van Entire gevraagd of hij wou invallen. In 1 week en 2 repetities heeft JP daarop 8 nummer ingestudeerd en heeft Mean Machine wederom het podium beklommen.
|
 |
|
|
2001 Na het vertrek van Willem in 2001 kwam daar weer eens de vraag hoe nu verder? Het vinden van een bassist is in de geschiedenis van Mean Machine nou niet bepaald over rozen gegaan. Om niet weer 1 of 2 jaar met zijn tweeen in de oefenruimte te staan werd door Pieter voorgesteld Peter Petersen te benaderen. In de loop der jaren was hij nog wel eens langs geweest om te kijken hoe het zijn oude formatie verging. Voor Andor hier aan begon moest natuurlijk wel de vaardigheid van Pieter op de bas gecheckt worden. Dit verliep voorspoedig en na Peter gebeld te hebben was er vlot een nieuwe samenstelling. Voor Pieter wel even slikken na 10 jaar drummen maar wie A zegt moet ook B zeggen. Een verassende wending in de bezetting en hopelijk kunnen we hier weer een tijdje mee vooruit. En natuurlijk is dit de beste bezetting die Mean Machine in zijn bestaan gehad heeft.
|
|
2003 In 2003 laat Mean Machine eindelijk weer eens een nieuwe CD het levenslicht zien. Op 22 maart wordt de CD "Clean up the Streets" gepresenteerd. Na een aantal optredens in 2002 zal er hopelijk in 2003 meer in het vat zitten qua optredens. De band is in ieder geval op volle oorlogssterkte. Pieter heeft zich een basinstallatie aangeschaft waarmee hij Andor met gemak partij kan geven. Dit ondanks het feit dat Andor nu weer de beschikking heeft over een dubbele stack. Dat is kicken in de oefenruimte en dat zal zich live zeker uit gaan betalen. Nederland gaat weer een luidruchtige tijd tegemoet.
|
|
|
2004 |
||
